ساخت ماشین مجازی در ESXi 6.5 توسط Vsphere Client

Like
Like Love Haha Wow Sad Angry

در مقالات قبلی نحوه ایجاد ماشین مجازی را در vSphere Web Client آموزش دادیم و در این مقاله قصد آموزش ساخت ماشین مجازی در vSphere Client داریم.
نرم افزار vSphere Client را اجرا کنید سپس در کادر IP address / Name باید نام هاست یا IP سرور ESXI را وارد کنید.
و در قسمت User name و Password هم نام کاربری و پسورد را وارد کنید( به صورت پیش فرض نام کاربری root می باشد)

پس از وارد شدن به محیط برنامه vSphere Client برای ساخت یک ماشین مجازی از منو File گزینه New را انتخاب کنید سپس گزینه Virtual Machine را انتخاب کنید البته می توانید با کلید ترکیبی Ctrl + N هم پنجره مربوط به Virtual Machine را باز کنید.

مرحله Configuration گزینه Custom کلیک کنید، فرق گزینه ی Typical با Custom در این می باشد که گزینه Custom انتخابات بیشتری در نحوه ایجاد یک ماشین مجازی می دهد مانند: نوع SCSI، انتخاب تعداد Processors و تعداد هسته ی آن را میتوانید مشخص کنید.

مرحله Name and Location یک نام برای ماشین مجازی خود در نظر بگیرید.
که این نام می تواند دارای 80 کاراکتر باشد و باید نامی را که انتخاب می کنید قبلا برای ماشین مجازی دیگری انتخب نکرده باشید.


مرحله Storage باید محل ذخیره سازی ماشین مجازی در هارد مورد نظر تعیین کنید.


مرحله Virtual Machine Version  در این مرحله باید ورژن Virtual Machine را مشخص کنید.
سعی کنید همیشه بالاترین ورژن را انتخاب کنید; مثلا اگر ورژن 10 را انتخاب کنید نمی توانید ESXI سرور ورژن 6 را در این ماشین مجازی نصب کنید بلکه می توانید ورژن 5.5 را در این ماشین مجازی نصب کنید.


مرحله Guest Operating System باید در این مرحله مشخص کنید قرار است چه سیستم عاملی را در این ماشین مجازی نصب کنید.
مثلا من قصد دارم ویندوز سرور 2016 در این ماشین مجازی نصب کنم پس باید تیک گزینه Windows را فعال سپس از لیست Version گزینه Microsoft Windows Server 2016 را انتخاب می کنم.

مرحله CPUs باید تعداد CPU هایی که به این ماشین مجازی قرار است اختصاص دهید را مشخص کنید.
در قسمت Number of Virtual sockets باید تعداد CPU هایی که قرار به ماشین مجازی را مشخص کنید
و در قسمت Number of Cores per virtual socket هم باید هسته های هر CPU ماشین مجازی را مشخص کنید.


در مرحله Memory  هم باید اندازه حافظه ای که قصد دارید برای ماشین مجازی خود اختصاص دهید را مشخص کنید.
در کادر Memory size مقدار حافظه مورد نظر خود را وارد کنید یا بر روی محور کلیک کنید.
اگر توجه کنید سه مربع زرد، سبز، آبی وجود دارد که می توانید با انتخاب هر کدام از آن ها مقدار حافظه مورد نیاز سیستم را مشخص کنید. که در اینجا رنگ زرد کمترین حافظه را اختصاص خواهد داد و رنگ سبز رم متعادل را انتخاب می کنید که توصیه خود برنامه هم رنگ سبز می باشد و در آخر رنگ نارنجی بیشترین حافظه ای  را که می تواند را اختصاص می دهد.
در آخر اینکه هرچه مقدار حافظه انتخابی شما بیشتر باشد سرعت کار ماشین مجازی شما هم به همان مراتب بیشتر می باشد.
البته باید بر اساس نیاز و کارایی ماشین مجازی مقدار حافظه را مشخص کنید، مثلا من قصد در ویندوز سرور فقط سرویس فکس را راه اندازی کنم پس مقدار زیادی را برای حافظه مشخص نمی کنم.

مرحله Network می توانید تعداد کارت های شبکه مجازی خود را مشخص کنید.
آداپتورهای شبکه و یا همان کارت های شبکه مجازی دارای 3 نوع اصلی هستند:

1- Flexible: در این حالت اگر ابزار VMware Tools بر روی سیستم عامل VM نصب نباشد عملکرد آن شبیه به vlance adapter  می باشد و اگر VMware Tools نصب باشد عملکرد آن به صورت vmxnet خواهد بود.

پست های مرتبط

2-  e1000: یک نسخه شبیه سازی شده کارت شبکه Intel 82545EM Gagabit Ethernet NIC می باشد و درایو آن به صورت built-in در سیستم عامل های جدید وجود دارد. این نوع NIC به صورت پیش فرض بر روی سیستم عامل 64 بیتی تنظیم می شود. البته توجه داشته باشید که پهنای باند و کارایی این نوع NIC به کارت شبکه هاست فیزیکی بستگی دارد.

3- e1000e: یک نسخه شبیه سازی شده Intel 82574 Gigabit Ethernet NIC می باشد که در ماشین های مجازی با hardware version 8 به بالا پشتیبانی می شود و هم اکنون صرفا در VM هایی با سیستم عامل ویندوزی پشتیبانی می شود و متاسفانه در لینوکس پشتیبانی نمی شود.

مرحله Select Disk در این مرحله باید گزینه Create a new virtual disk را انتخاب کنید تا یک هارد دیسک مجازی جدید ایجاد شود.

مرحله Create a Disk در این مرحله اندازه و فضایی که قصد دارید به ماشین مجازی تخصیص دهید را در کادر Disk Size وارد کنید.

در قسمت Disk Provisioning می توانید نحوه ذخیره سازی دیسک مجازی را مشخص کنید.

  • Thick Provision Lazy Zeroed: این نوع دیسک مجازی در ابتدا تمام ظرفیت مورد نظر را در حین ایجاد ماشین مجازی اشغال می کند. Lazy Zeroed نیز بدین معنا می باشد که در زمانی که دیسک مجازی ایجاد می شود تمامی بلوک های دیسک مجازی با صفر پر نمی شوند و زمانی که ماشین مجازی اقدام به نوشتن بر روی دیسک مجازی می کند عملیات صفر کردن بلوک های دیسک مجازی انجام می شود.
  • Thick provision Eager Zeroed: این نوع دیسک همانند حالت قبلی در ابتدا تمام ظرفیت مورد نظر را به خود اختصاص می دهد فقط با این تفاوت که در لحظه ایجاد دیسک مجازی تمام بلوک ها را صفر می کند که این کار باعث افزایش مدت زمان ایجاد VM و یا دیسک می شود. برای استفاده از قابلیت های همچون Fault Tolerance می بایست از این نوع دیسک استفاده نمائید. در غیر این صورت می بایست Virtual Disk ها را Convert کنید که البته این کار اصلا توصیه نمی شود.
  • This Provision: در این حالت شما یک ظرفیتی را برای Virtual Disk در نظر می گیرید که این ظرفیت به طور کامل در ابتدا توسط دیسک مجازی اشغال نمی شود. این گزینه به شما در صرفه جویی و همچنین کاهش زمان ایجاد دیسک مجازی کمک فراوانی می کند.

مثال: اگر شما یک Datastore  با ظرفیت 100 گیگابایت داشته باشید و همچنین یک ماشین مجازی از نوع Thick با ظرفیت 50 گیگابایت بسازید، در همان ابتدا 50 گیگابایت از فضای 100 گیگابایتی سرور از دست می رود و مورد استفاده قرار می گیرد، اما اگر دیسک مجازی خود را از نوع Thin بسازید و به طور مثال یک سیستم عامل با حجم 2 گیگابایت بر روی VM نصب نمائید، همین دو گیگابایت از سرور اصلی (100 گیگابایت) کم می شود و البته شما می توانید تا حداکثر 50 گیگابایت نیز اطلاعات بر روی این دیسک مجازی ذخیره نمائید.

مرحله Advances Options

persistent یا پایدار: در این حالت تغییرات بلافاصله و به صورت دائمی بروی دیسک اعمال و نوشته می شود اما در این نوع دیسک دیگر از Snapshot پشتیبانی نمی شود. این حالت بسیار شبیه همان دیسک های فیزیکی می باشد چراکه تغییرات بلافاصله اعمال می شود و هیچ مکانیزمی نیز همانند Snapshot برای بازیابی اطلاعات قبلی وجود ندارد.

nonpersistent و یا ناپایدار: در این حالت تغییراتی که بروی دیسک ایجاد می شود صرفا تا زمانیکه که Vm روشن می باشد پایدار است و زمانیکه Vm خاموش و یا Restart می شود این تغییرات از بین می رود. در این حالت حتی اگر Snapshot نیز بازیابی شود، تغییرات از بین می رود. البته شما در اکثر مواقع نیاز به تغییر این حالت برای Virtual Disk ندارید.

مرحله Ready To complete تمام پیکربندی هایی که قرار است بر روی ماشین مجازی انجام شود به صورت خلاصه نمایش داده شده است.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.